Sıra Beklemeden Giriş Mevcut Reggia di Caserta İçinde Görülecekler
Büyük Merdiven'den Saray Tiyatrosu'na — Kraliyet Daireleri'nde oda oda ayrıcalıklı bir rota.
Reggia di Caserta Kraliyet Dairesi, o kadar uzun bir enfilade boyunca uzanır ki, sabit bir tempoda yürümek neredeyse bir saatinizi alır. Mekân, törensel bir dizi olarak tasarlanmıştı: ziyarete gelen bir elçi ya da saray mensubu Büyük Merdiven'den çıkar, kamusallığı giderek azalan muhafız odalarından ve bekleme salonlarından geçer ve kalibre edilmiş bir kapı geçidinin en ucunda krala ulaşırdı. Günümüz ziyaretçisi de aynı rotayı, aynı teatral yükselişle yürür ve sonunda kral yerine, büyük ölçüde özgün haliyle günümüze ulaşmış bir dizi Bourbon ve Murat özel dairesiyle karşılaşır. Bu rehber, rotayı sırasıyla adım adım anlatır, her odada nelere dikkat etmeniz gerektiğini söyler, nerede yavaşlayıp nerede hızlanacağınızı gösterir ve her ziyaretçinin bir noktada sorduğu Star Wars sorusuna da yanıt verir.
Scalone d'Onore — Tona Belirleyen Büyük Merdiven
Luigi Vanvitelli'nin Büyük Merdiveni olan Scalone d'Onore, sarayın ilk iç mekân anıdır ve tartışmasız en görkemli tek mimari parçasıdır. Ziyaretçiler zemin kattaki vestibülden içeri girer ve soluk mermerin yükselen hacmine adım atar; bu hacim, piano nobile'ye çıkan çift kollu bir merdivene ayrılır. Merdiven yukarıdan bir göz penceresiyle, yanlardan ise derin yerleştirilmiş pencerelerle aydınlanır; etki, ışığa doğru yürüyormuş hissidir. Heykel programı — kaidedeki aslanlar, korkuluklar boyunca uzanan alegorik figürler, kemer köşeliklerindeki puttiler — Tommaso Solari, Paolo Persico ve diğerleri tarafından onlarca yıl boyunca hayata geçirilmiştir.
Yarım sahanlıkta durun. Mermer payelerin çerçevelediği, giriş holüne doğru uzanan manzara, herkesin çektiği fotoğraftır; ileriye ve yukarıya, kasetli tonoza bakan görünüm ise çoğu ziyaretçinin kaçırdığı kare. Vanvitelli, büyük bir merdivenin bir geçiş koridoru değil, tasarlanmış bir duraklama anı olduğunu; gelen konuğun girdiği mekânın ölçeğini idrak etmesi için bir an olduğunu bilirdi. Ziyaretiniz ne kadar acele olursa olsun, burada beş dakikanızı ayırın. Piano nobile’ye ulaştığınızda, merdiven sizi Devlet Daireleri’nin asıl başlangıcı olan ön odaya taşır.
Devlet Daireleri — Tören Muhafızları, Koruma Görevlileri, Taht Salonu
Devlet Dairesi enfiladesinin ilk salonu, kabul törenleri sırasında içinde nöbet tutan törensel kraliyet muhafızlarından adını alan Mızraklı Muhafızlar Salonu'dur (Sala degli Alabardieri). Tavan freski — Domenico Mondo'nun Bourbon hanedanının armalarına dair alegorisi — tüm tonozu kaplar ve salonun sıva işçiliği, kendisini izleyen odaların dekoratif anahtarını belirler: beyaz ve altın rengi, ölçülü Neoklasik kabartmalar; dramatik etkiyi ise boyalı tavanlar üstlenir. Ardından, Girolamo Starace-Franchis'in kendi tavan freskine sahip Muhafızlar Salonu (Sala delle Guardie del Corpo) gelir; sonrasında ise Büyük İskender'in Roxane ile düğününü betimleyen Mariano Rossi fresklerinden adını alan İskender Salonu (Sala di Alessandro) yer alır.
Taht Salonu (Sala del Trono), halka açık bölümün doruk noktasıdır ve güzergâh üzerindeki en büyük mekândır. 1845'te, yapının tarihinin geç bir döneminde tamamlanmış olup, binanın tamamen klasik zevke geçişini gözler önüne serer — kasetli tavanlar, yaldızlı konsol masaları ve korniş boyunca uzanan Bourbon hanedanı hükümdarlarının portre madalyonları dizisi. Tahtın kendisi ise birleşme sonrası yeniden düzenleme dönemine tarihlenir. Burada on dakika ayırın; oda, madalyon dizisini ve merkez eksenden yayılan zemin mozaiğini takip etmek için çevresinde yavaş bir yürüyüşü fazlasıyla ödüllendirir. Taht Salonu'ndan sonra güzergâh, kamusal tören alanlarından kraliyetin özel dairelerine geçer.
Kral ve Kraliçe'nin Özel Daireleri
Taht Odası'nın ardından rota, Kral Dairesi'ne girer; giderek küçülen bir dizi odadan oluşan bu bölümde Konsey Salonu, Kral Yatak Odası (görkemli yaldızlı karyolasıyla) ve bir dizi dolap ile özel çalışma odaları yer alır. Buradaki dekoratif üslup, Devlet Daireleri'nden daha geç bir döneme aittir; Murat ve Restorasyon dönemine ait önemli mobilyalar ve duvar halıları özgün konumlarında günümüze ulaşmıştır. Özellikle Kral Yatak Odası, sarayın en çok fotoğraflanan mekânlarından biridir; ziyaretçiler, az önce geçtikleri geniş resmi salonların ardından mekânın ne kadar samimi bir ölçeğe büründüğünü görünce çoğu zaman şaşırır. Bu geçiş bilinçli bir tasarımdır. Vanvitelli ve ardılları, bir hükümdarın özel dairesinin, insanların gerçekten yaşadığı odalar gibi hissettirmesi gerektiğini çok iyi biliyordu.
Ardından Kraliçe Daireleri gelir; kendi yatak odası, çalışma odaları ve salonlarıyla. Dekorasyonda, Murat'ın kraliçesi Caroline Bonaparte döneminde eklenen 19. yüzyıl başı Fransız Empire unsurları dikkat çeker; ayrıca dokumalar, aynalı dolaplar ve olağanüstü korunmuş küçük giyinme odaları bulunur. Resim Galerisi (Pinacoteca), Kraliçe Daireleri'nden ya da bağlantılı bir koridordan ulaşılır; Bourbon aile portrelerinden diğer kraliyet konutlarından getirilen bir avuç daha eski Napoli resmine uzanan eserler barındırır. Zamanı kısıtlı ziyaretçiler, Resim Galerisi'ni Devlet Daireleri'nden daha hızlı geçebilir; buradaki öne çıkan eserler mükemmeldir ancak ölçeği daha sakindir.
Saray Tiyatrosu, Kraliyet Şapeli ve Gizli Hazineler
Teatro di Corte (Saray Tiyatrosu), sarayın en büyük sürprizlerinden biridir ve ana daire güzergâhından küçük bir sapma gerektirdiği için pek çok ziyaretçinin kaçırdığı bir mekândır. 1769'da tamamlanan bu tiyatro, küçük ama zarif bir at nalı formuna sahiptir — beş kat loca, derin bir sahne ve öyle samimi bir atmosfer ki sahnedeki bir şarkıcının sesi her koltuktan rahatça duyulur. On yıl sonra açılan Milano'daki Teatro alla Scala için doğrudan mimari bir model olmuştur. Binanın merkez ekseninde, küçük bir locanın arkasına çekilmiş olan kral locası, hükümdarın kimliğini gizleyerek temsilleri izlemesine olanak tanıyordu. Varışta gişeden tiyatronun o gün açık olup olmadığını kontrol edin; gösteriler ve provalar zaman zaman ziyarete kapatabiliyor.
Kraliyet Şapeli'ne (Cappella Palatina) Devlet Daireleri'nden ulaşılır ve Vanvitelli tarafından Versailles'daki şapelin bilinçli bir yankısı olarak tasarlanmıştır — iki katlı bir mekân olup birinci kattaki kraliyet locası, hükümdarın nefe inmeye gerek kalmadan ayine katılmasına olanak tanır. Şapel, 1943'te Müttefik bombardımanıyla ağır hasar görmüş ve yeniden inşa büyük ölçüde savaş sonrasına aittir; ancak Vanvitelli'nin özgün tasarımı sadakatle restore edilmiştir. Kubbe ve mermer döşeme başlıca ilgi çekici unsurlardır. Dairelerin altında, Noel yaklaşırken mevsimlik olarak kurulan Bourbon presepe'si (doğum sahnesi), sevilen bir yerel gelenektir; güncel düzenlemeler için web sitesini kontrol edin.
Star Wars, Diğer Filmler ve Zamanınız Kısıtlıysa Atlayabilecekleriniz
Reggia di Caserta Kraliyet Dairesi, Star Wars Episode I: The Phantom Menace (1999) ve Episode II: Attack of the Clones (2002) filmlerinde Naboo sarayının yerine geçmiştir. Kraliçe Amidala'nın yer aldığı taht odası sahneleri, Reggia'nın kendi Taht Odası ve bitişik salonlarında çekilmiştir; belirli koridorlar ve Scalone d'Onore ise geçiş sahnelerinde görülür. Reggia ayrıca Mission: Impossible III (2006) ve Angels and Demons (2009) başta olmak üzere başka yapımlara da ev sahipliği yapmıştır. Hayranlar için saray, film geçmişine dair sınırlı düzeyde yerinde bilgilendirme sunar; odalar yalnızca kendileridir ve onları tanımak da zevkin bir parçasıdır.
Ziyaretiniz zaman açısından kısıtlıysa — binanın içinde önerilen üç ila dört saat yerine diyelim ki yalnızca iki saatiniz varsa — önceliğiniz Scalone d'Onore ile Taht Salonu'ndan geçerek Devlet Daireleri, Kral Yatak Odası ve Saray Tiyatrosu olsun. Resim Galerisi ve daha içerideki Kraliçe Daireleri'nden daha hızlı geçebilirsiniz. Gücünüz kaldıysa Kraliyet Şapeli'ni en sona saklayın; savaş sonrası yeniden inşası, onu orijinal Vanvitelli salonlarından biraz daha az vazgeçilmez kılıyor. Zamanı kısıtlı ziyaretçilerin yaptığı en büyük hata, bahçelere ulaşmak için Devlet Daireleri'ni aceleyle geçmektir; bu daireler binanın mimari kalbidir ve içlerinden hızlıca geçip gitmek yanlış bir tasarruftur.
Sıkça Sorulanlar
Royal Apartments'ın içini gezmek için ne kadar süre ayırmalıyım?
Büyük Merdiven'den Devlet Daireleri'ne, Kral ve Kraliçe'nin özel dairelerine ve Resim Galerisi'ne uzanan rahat bir yürüyüş için en az bir buçuk saat ayırın. Saray Tiyatrosu açıksa yirmi ila otuz dakika, Kraliyet Şapeli için de on beş dakika ekleyin. Her panoyu okuyup rahatça fotoğraf çekerek geçirilen gerçek anlamda keyifli bir ziyaret, iki buçuk saati rahatlıkla doldurur.
Saray Tiyatrosu ziyaretçilere her zaman açık mıdır?
Her zaman değil. Teatro di Corte, zaman zaman gösteriler, provalar veya bakım çalışmaları nedeniyle kapanabilir ve belirli günlerde ziyarete kapalı olabilir. Geldiğinizde bilet gişesinden kontrol edin ya da tiyatro geziniz için öncelikliyse önceden saraya e-posta gönderin. Açık olduğunda, binanın en etkileyici salonlarından biridir ve Milano'daki La Scala'nın doğrudan mimari atasıdır.
Yıldız Savaşları'ndaki Naboo sarayı sahneleri nerede çekildi?
Yıldız Savaşları Bölüm I ve II'de Kraliçe Amidala'nın yer aldığı taht odası sahneleri, Reggia'nın gerçek Taht Odası ve bitişiğindeki Devlet Daireleri'nde çekildi. Scalone d'Onore ise geçiş sahnelerinde görünür. Sarayda filmlerle ilgili yerinde bir işaretleme bulunmaz; odaları filmlerden tanımak, hayranlar için keyfin bir parçasıdır. Caserta'da çekilen diğer yapımlar arasında Mission: Impossible III ve Angels and Demons yer alır.
Rehberli bir tur mu yoksa sesli rehber mi kullanmalıyım?
Sesli rehberle kendi başına gezmek, çoğu ziyaretçi için en esnek seçenektir. Sesli rehber, odaları tek tek anlatırken size kendi hızınızı belirleme özgürlüğü tanır. Canlı rehberli bir tur ise binanın tarihi ve dekoratif programı hakkında daha derin bilgi sunar; sanat tarihi veya mimariye güçlü bir ilgi duyan ziyaretçiler için ekstra ücrete değer. Hiçbir sesli anlatım olmadan kendi başına gezmek, önceden araştırma yaptıysanız işe yarar; ancak çoğu ziyaretçi, odalardan bir tür yorumlayıcı destekle çok daha fazla keyif alır.
Saraydaki en iyi tek oda hangisi?
Scalone d'Onore — Vanvitelli'nin Büyük Merdiveni — binadaki mimari açıdan en bütünlüklü tek anı oluşturur ve çoğu ziyaretçinin yıllar sonra bile hatırladığı mekândır. Taht Odası, saf ihtişamıyla en gösterişli olanıdır. Saray Tiyatrosu ise en şaşırtıcı ve en samimi mekândır. Farklı ziyaretçiler farklı odaları öne çıkarır; bu üçü, herkesin üzerinde uzlaştığı öne çıkanlardır.
Kraliyet Daireleri'nin içinde fotoğraf çekebilir miyim?
Kraliyet Daireleri ve bahçelerde, flaşsız elde çekim genellikle serbesttir. Tripodlar, selfie çubukları ve profesyonel aydınlatma ekipmanları kısıtlı veya yasaktır; politikalar periyodik olarak güncellendiğinden, varışta bilet gişesinden güncel kuralları kontrol edin. Geçici sergilerde fotoğraf çekimi bazen kısıtlanır ve Saray Tiyatrosu'nda belirli saatlerde sınırlandırılabilir.
Kraliyet Şapeli orijinal mi, yoksa bir yeniden inşa mı?
Kraliyet Şapeli, 1943'te İkinci Dünya Savaşı sırasında Müttefik bombardımanıyla ağır hasar gördü; bugün ziyaretçilerin gördüğü yapı, büyük ölçüde Luigi Vanvitelli'nin orijinal tasarımına sadık, savaş sonrası bir yeniden inşadır. Kubbe, mermer döşeme ve genel mekânsal kompozisyon restore edilmiştir. Vanvitelli'nin özgün iç mekânlarına ilgi duyan ziyaretçiler için Devlet Daireleri ve Scalone d'Onore, şapelden çok daha tatmin edicidir.
İçeride yalnızca iki saatim varsa neyi atlamalıyım?
Scalone d'Onore, Taht Odası'na kadar Devlet Daireleri, Kral Yatak Odası ve Saray Tiyatrosu'na öncelik verin. Resim Galerisi ve daha derindeki Kraliçe Daireleri'nden hızlıca geçin. Kraliyet Şapeli'ni bir sonraki ziyarete saklayabilirsiniz. Bahçe zamanı kazanmak için Devlet Daireleri'ni atlamayın — daireler binanın mimari kalbidir ve onları aceleyle geçmek yanlış bir tasarruftur.